Przez wiele, wiele lat, my Polacy nie mieliśmy większej motywacji do pięcia się w górę, panował kult miernej przeciętności. Nasze własne starania w niewielkim stopniu mogły wpływać na naszą przyszłość. Nauczyliśmy się

narzekać, zazdrościć innym, dopatrywać się nieuczciwości wszędzie tam, gdzie ktoś osiągał w życiu więcej niż inni. Nauczyliśmy się biernie czekać na cud, nagłą odmianę losu, nieokreśloną siłę zewnętrzną, która sprawi, że odbijemy się od dna. Dzisiaj przeciętny Polak już wie, że sukces to nic zdrożnego, każdy może go osiągnąć. Jednak „każdy" to raczej nie ja..., ja nie potrafię, nie mam zdolności, jestem przegrany już na starcie...".

Niewielu zdaje sobie sprawę, że tak naprawdę na przegranej pozycji stawia swoje własne nastawienie do życia, dopatry­wanie się przeciwności losu, stawianie wyimaginowanych barier, brak wiary w siebie, strach przed ryzykiem, odrzuceniem..., co uświadomił słuchaczom w perfekcyjny sposób PIOTR ZARZYCKI, w świetnym -jak zwykle zresztą - wykładzie na seminarium w Krakowie. Na tym samym szkoleniu, DOROTA MADEJSKA w ujmujący sposób opowiedziała, jak to nie czekając biernie na cud - podjęła ryzyko i ...odbiła się od dna! Ci, którzy nie byli w Krakowie, niech żałują!!! A przecież los sprzyja tym, którzy mu pomagają. Nie warto czekać na przychylne okoli­czności. Wystarczy określić sobie konkretny cel, zrobić pierwszy krok, nie rezygnować przy pierwszym potknięciu. Drugi krok będzie łatwiejszy. Nade wszystko, postawić trzeba na pracowitość i cierpliwość - nie wszystko zdobywa się od razu. „ODWAGA JEST DOBRA, WYTRWAŁOŚĆ LEPSZA" Trzeba realistycznie oceniać swoje szanse i sity, wkalkulować w swoje plany pewien margines ryzyka. Rozsądny człowiek wie, że nie wszyscy mogą być jednakowo bogaci i szczęśliwi, ale każdy może być bogatszy i szczęśliwszy. Nie ma innej drogi do materialnego i duchowego szczęścia, jak uświadomienie sobie, iż nasza przyszłość zależy od naszego własnego, akty­wnego nastawienia do życia.

„KTO NIE WIE, CZEGO CHCE, KOŃCZY ZAZWYCZAJ TAM, GDZIE NIE CHCIAŁ". I jeszcze jedno. Powszechnie panująca opinia, że sukces psuje ludzi, czyniąc z nich istoty próżne, egoistyczne, pełne samozadowolenia - jest błędna. Przeciwnie - sukces najczęściej czyni ludzi skromnymi, tolerancyjnymi i dobry­mi. To niepowodzenia i porażki powodują, że ludzie stają się rozgoryczeni i okrutni. Kiedy zrealizujemy swoje marzenia, promieniujemy życzliwością. A gdy sami jej doświadczamy, okazujemy ją innym. Dlatego ja i mój mąż „IDZIEMY PRZEZ ŻYCIE Z PODNIESIONYM CZOŁEM, A NIE Z ZADARTYM NOSEM". Życzę każdemu z Was radości życia i abyście dzielili się nią z innymi.